عمومی

ژن خوب سربلند – شیمیشی

امیر عابدزاده چگونه دروازه بان اول تیم ملی شد؟

به گزارش شیمیشی، این روزنامه تابعیت وی نوشت: در اخبار این هفته نام امیر عابدزاده در تیم منتخب لیگ دوم فوتبال اسپانیا نیز دیده می شود. دروازه بان ملی پوش ایران در این فصل در تیم پونفرادینا حضور دارد. تیمی که در هفته نوزدهم توانست با ضربات مکرر امیری رقیب خود میراندس را با نتیجه دو بر یک شکست دهد. امیر در این بازی 6 قو شامل چهار سیو کلیدی داشت و در نهایت توسط کارشناسان فوتبال اسپانیا به عنوان بهترین گل هفته انتخاب شد. هفته ای که در آن 11 بازی با حضور 22 دروازه بان انجام شد و به همین دلیل انتخاب امیر بسیار ارزشمند است.

نزدیک رویای لالیگا

این بازیکن 28 ساله در اوایل این فصل پس از یک فصل باشکوه در مارتیمو که به این تیم در قهرمانی لیگ برتر پرتغال کمک کرد، به پونفرادینا پیوست. تیمی در دسته دوم اسپانیا که هواداران بی هویت ایرانی زیادی داشت. گاهی انتقاداتی به انتخاب امیر می شد اما به نظر می رسد او فکر درستی کرده و می خواسته در جایی بازی کند که شهرت بیشتری داشته باشد. البته مدیران برنامه ها و بسیاری از مربیان و مدیران اسپانیایی در حال تماشای بازی های لیگ دسته دوم این کشور هستند که می تواند به انتظارات آنها از لیگ اصلی هم برسد. به خصوص با بازی هایی که امیر در این قسمت ارائه کرده است، دستیابی به این مهم به هیچ وجه قابل انتظار نیست. تیم پونفرادینا نیز شانس صعود به لالیگا را دارد. تیم اسپانیایی این هفته با نتیجه 2 بر یک میراندس را شکست داد و با 19 بازی و 35 امتیاز در رده دوم جدول قرار گرفت. آنها البته هفت امتیاز از رهبران آلمریا عقب هستند و ایبار و تنریف آنها را بسیار نزدیک می بینند. با این حال حضور در این موقعیت برای پونفرادینا اتفاق بسیار خوب و امیدوارکننده ای است. دسته دوم فوتبال اسپانیا متشکل از 22 تیم است و دیدارهای نیم فصل تا دو هفته دیگر به پایان می رسد.

در سکوت رشد می کند

روندی که امیر عابدزاده برای رسیدن به این نقطه در فوتبال باشگاهی و ملی طی کرد بسیار قابل تامل و قابل تقدیر است. در شرایطی که خیلی ها فکر می کردند او همان احمدرضا عابدزاده محبوب است و فقط به خاطر نام و صدای پدرش وارد فوتبال شده بود، آنقدر جنگید و جنگید که بالاخره به حقش رسید و جای خودش را پیدا کرد. شاید آن روزها که عابدزاده کوچولو در پیرسوس و راه آهن جدی گرفته نمی شد، کمتر کسی تصور می کرد که این پسر بدون بازی در فوتبال اروپا به جام جهانی 2018 روسیه برسد و به جام جهانی 2022 برسد. یک کلمه بیشتر ادعا کنید. . او حتی پیراهن شماره یک تیم ملی را نیز بر تن می کند. اما اینطور بود؛ دروازه بانی که در مارتیمو پرتغال بیش از 100 گل در یک فصل ذخیره کرد و اکنون در پونفرادینا مسلط است. امیر عابدزاده خاطرنشان کرد: ژن های خوب نیز می توانند از سفره شروع کنند و در صورت استحقاق در آرامش و سلامت به آرزوهای خود برسند. در ضمن اسمش باید آفرین باشد.

چهار سانتی متر از احمد رضا کوتاهتر است

امیر عابدزاده طبیعتاً کاریزمای بی نظیر پدرش احمدرضا را ندارد. در این مورد هم نباید زیاد از او انتقاد کرد. احمدرضا قبلاً بی نظیر بود. با این حال، بسیاری از مردم فکر می کنند که امیر بسیار کوتاهتر از پدرش است، این یک ذهنیت واقعی نیست. احمدرضا عابدزاده 190 سانتی متر و پسرش امیر 186 سانتی متر قد دارند. در واقع بچه عقاب تنها چهار اینچ از خود عقاب کوتاهتر است. شاید به خاطر استایل و هیکل امیر باشد که اندامش را کوچکتر نشان می دهد. به هر حال عابدزاده کوچک با همان قد و جثه می درخشد و کم کم به تحقق آرزوهای بزرگش نزدیک می شود.»

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا